Yürüyüşe devam

Hedefleri tüketmeden yola devam etmenin öneminin farkındaydı Fenerbahçe takımı. Aykut Kocaman "önemli" oyuncularını dinlendirdi ama "en önemlisini" (Alex) sahada tuttu.

Samsunspor'un eksiklerine rağmen ofansif oyuncularından ödün vermeden Saracoğlu'na gelmesi ilginç. Seyirci baskısı yemeyeceğini düşünerek veya kalesini golsüz tutamayacağını tahmin ederek, Mesut Bakkal tüm ofansif oyuncularını ilk on bire koydu.

Bu seçimin istekli ama dirençsiz bir takımın ortaya çıkmasına neden olmasını anlamamız çok uzun sürmedi. Caner'in sorumluluk alması, Alex ve Ziegler'in katkıları, Baroni-Selçuk ikilisinin doğru alan koşuları ile ipler hemen ele geçti. Bundan sonraki dakikalarda pozisyonları beklemeye başladık.

18'deki ilk gole kadar sürekli ortadan denediler gol bulmayı. Orhan ile gelişen ilk tehlikeli kanat atağı ise golü getirdi. 21'deki Caner'in sol kanat bindirmesi ise ikinci golün yaratıcısı oldu. Üç dakikada gelen iki gol ile maç da bitti, çeyrek finalin bilet sahibi de belli oldu. Bundan sonrası gecenin o saatinde evlerini bırakıp gelen kadın taraftarlar için bir gösteriye döndü. İkinci yarıda Fenerbahçe'nin klasik sezon hastalığı tekrar geri geldi. Kendi sahalarında beklemeye, boş koşu atmamaya, risk almamaya, sürekli geriye pas atmaya başladılar.

Maça yedi kulübe oyuncusu ile başlayıp, sonrasında Özer ve Özgür ile bu sayıyı dokuza çıkartan Aykut Kocaman, kalan dokuz maç için elindeki alternatiflerin durumunu da daha net görme fırsatı buldu. Bu maçın özetinde Orhan ve Bekir dışında hemen kullanacağı, gözünü kapayıp güvenebileceği bir isim olduğunu söylemek çok mümkün değil... Yine de kupada ve ligde yollarına devam ediyorlar.

İyi oynamasalar, eskisi gibi saklanmaktan çekinmeseler de, kararlı olduklarında farklı olmayı da başaran bir takımı var. Böylesine çileli bir sezonda, yürüyüşleri devam ediyor.