Galatasaray Teknik Direktörü Rijkaard, Fenerbahçe maçından sonra radikal bir karar alıp üçlü orta sahaya dönmüştü. Tipik 4-3-3 oynamaya başlamıştı. Bu sistemin artı ve eksileri üç aşağı, beş yukarı belliydi.
Artıları daha savaşçı bir orta saha oluşmasıydı. Mustafa Sarp, Ayhan, Linderoth, Mehmet Topal, Barış’tan üçü ve önde üçlü forvet. Ancak bu saydığımız beş oyuncu rakip ceza alanı içine duran toplar dışında girebilecek orta sahalar değil. Driplingle de giremezler. Evet bir bakıma savunmayı rahatlatıyorlar ama hücumlarda sezon başındaki üretkenlikten uzak bir Galatasaray ortaya çıkıyor.
Diyarbakır ve Sivasspor maçları bunun göstergesiydi zaten. Manisa maçı da aynı şekilde oldu. Manisa çok canlıydı. Kalitesi yüksek değildi ama oyun boyunca Galatasaray ile kafa kafaya oynadı. Hiçbir bölümde rakibine mahkum değildi.
Galatasaray’ı biliyoruz. En azından maçın başında rakibine yükleniyordu. Müthiş bir tempo yapıyordu. Ama son üç karşılaşmada bunu göremiyoruz. Özellikle içeride oynadığınız bu tip maçlarda ofansif oyuncuları kullanmalısınız. Öndeki dörtlü bayağı yaratıcı olmalı. Yani Galatasaray’ın sezon başındaki 4-2-3-1’indeki gibi. Derbilerde ve zorlu Avrupa sınavlarında canlı üçlü orta saha ile oynamak avantaj. Ancak böyle oyunlarda bekleriniz de ileri çıkmadığı zaman sekiz oyuncu düz kalıyor. Ortada bir maç oluyor. Nitekim dün de öyle oldu.
Galatasaray takımı dün koşmadı mı? Koştu... Mücadele etmedi mi? Etti... Ama göze hoş gelen futbolundan, yaratıcı oyunundan çok ama çok uzaktı. Tamam Manisa takımı da fazla pozisyon vermedi ama bulamadı da...
Galatasaray’ın yukarıya tükürsen bıyık, aşağıya tükürsen sakal denilebilecek bir kadrosu var. Maçlar arasındaki zorluk derecesini Teknik Direktör Rijkaard belirleyecek. Şu an için bunu belirlediğini göremiyoruz. Belirleseydi dün gece ikili orta sahanın önünde Keita, Elano, Kewell ve Nonda dörtlüsü ile oynardı. Çünkü rakibine karşı oyun üstünlüğünü sağlayabilmesi için buna ihtiyacı vardı. Açıkcası kulağını tersten tuttu.
Fenerbahçe’nin üç puan kaybettiği ve liderlik fırsatının ayağa kadar geldiği bir haftada bu sonuç Galatasaray için iyi olmadı. Önemli bir avantaj kaçtı. Bu hafta siyah-beyazlıların haftası oldu diyebiliriz.
Hakem Kuddusi Müftüoğlu’nu beğendim. Bence iyi bir maç yönetti.
Diyarbakır ve Sivasspor maçları bunun göstergesiydi zaten. Manisa maçı da aynı şekilde oldu. Manisa çok canlıydı. Kalitesi yüksek değildi ama oyun boyunca Galatasaray ile kafa kafaya oynadı. Hiçbir bölümde rakibine mahkum değildi.
Galatasaray’ı biliyoruz. En azından maçın başında rakibine yükleniyordu. Müthiş bir tempo yapıyordu. Ama son üç karşılaşmada bunu göremiyoruz. Özellikle içeride oynadığınız bu tip maçlarda ofansif oyuncuları kullanmalısınız. Öndeki dörtlü bayağı yaratıcı olmalı. Yani Galatasaray’ın sezon başındaki 4-2-3-1’indeki gibi. Derbilerde ve zorlu Avrupa sınavlarında canlı üçlü orta saha ile oynamak avantaj. Ancak böyle oyunlarda bekleriniz de ileri çıkmadığı zaman sekiz oyuncu düz kalıyor. Ortada bir maç oluyor. Nitekim dün de öyle oldu.
Galatasaray takımı dün koşmadı mı? Koştu... Mücadele etmedi mi? Etti... Ama göze hoş gelen futbolundan, yaratıcı oyunundan çok ama çok uzaktı. Tamam Manisa takımı da fazla pozisyon vermedi ama bulamadı da...
Galatasaray’ın yukarıya tükürsen bıyık, aşağıya tükürsen sakal denilebilecek bir kadrosu var. Maçlar arasındaki zorluk derecesini Teknik Direktör Rijkaard belirleyecek. Şu an için bunu belirlediğini göremiyoruz. Belirleseydi dün gece ikili orta sahanın önünde Keita, Elano, Kewell ve Nonda dörtlüsü ile oynardı. Çünkü rakibine karşı oyun üstünlüğünü sağlayabilmesi için buna ihtiyacı vardı. Açıkcası kulağını tersten tuttu.
Fenerbahçe’nin üç puan kaybettiği ve liderlik fırsatının ayağa kadar geldiği bir haftada bu sonuç Galatasaray için iyi olmadı. Önemli bir avantaj kaçtı. Bu hafta siyah-beyazlıların haftası oldu diyebiliriz.
Hakem Kuddusi Müftüoğlu’nu beğendim. Bence iyi bir maç yönetti.
