Ummadığın taş

Fenerbahçe ilk yarım saatte gene hızıyla, hırsıyla, 'kusursuz fırtına' gibi esmeye çalıştı...

Ama bu kez karşısında dersini iyi çalışan bir Kasımpaşa vardı...

Öyle bir kapandı, öyle bir savunma yaptı ki Fenerbahçe kaleye gitmek için geçecek iğne deliği bile bulamadı...

Hemen başlangıçtaki karambol pozisyonunu çıkarın, bu isteğe rağmen Fenerbahçe'nin doğru dürüst pozisyonu bile yoktu...

Ama ne demişler, 'Alex varsa, sorun yok...'

Kaptan'ın otuz küsur metreyi bulan mesafeden ağlara 'ampul' gibi astığı frikik vuruşu, gemiyi karaya oturmaktan kurtardı.

Sonra da sahneye Volkan çıktı... Oyun golsüz giderken mutlak bir tehlikeyi önlemişti... Sonra da oyun 1-0 giderken bu kez penaltıyı çıkarmayı başardı...

Fenerbahçe'den rahat bir oyun ve farklı bir galibiyet bekleyenler, bu sonuca yatıp kalkıp dua etsinler...

Zaten hafta içinde hem Başkan, hem Aykut Hoca Kasımpaşa maçı için 'en zor maçımız' demişlerdi...

İnanıyorum ki buna gülenler olmuştu...

O gülenlerin maçı izlerken ne düşündüklerini çok merak ediyorum...

BİR SÖZÜM DE HOCAYA
F.Bahçe isteğine rağmen, eski etkinliğinde değildi...

Dia ile Niang hızlı ve hırslılar ama sanki gereğinden fazla top tutuyor, gereğinden fazla çalım yapıyor gibiler...

Kasımpaşa maçını gördükten sonra şuna çok inandım:

Kimse kalan maçların tamamını kazanırım diye heveslenmesin...

Lig sonuncusu Kasımpaşa'nın Fenerbahçe'ye nasıl ecel terleri döktürdüğünü gördük...

Aslında keyifli bir maç oldu...

İlk yarım saatten sonra bir o kalede, bir bu kalede yaşanan tehlikeler, son 15 dakikada ciddi bir Kasımpaşa baskısı ve maçın her dakikasında müthiş bir mücadele... Fenerbahçe'nin zirveye oynamasını elbette anlıyorum da Kasımpaşa'nın bu futbolla, bu mücadele ile küme düşme bölgesinde olmasını bir türlü anlamıyorum...

Bir sözüm de Aykut Hoca'ya... Sevgili Hocam! Stoch'u kulübede çürümeye terk ettin...

Tamam savunması yok da hiç olmazsa 10 dakika-15 dakika forma giyecek kadar futbolcu değil mi? Neyse...

Kazanan her zaman haklıdır...

Yola devam...