Beşiktaş her maçını final havasında oynamak zorunda kaldı. Çünkü sezona o kadar kötü başladılar ki, rakipleri de tam tersi iyi sonuçlar alınca, ligin daha dörtte birlik kısmında havlu atmak üzereydiler. Ama üst üste kazanıp - son maç hariç tek farklı - rakipleri de biraz sallanınca zirve yarışa ortak olmaya aday oldular.
Aday diyorum... Çünkü final maçları oynamaya devam ediyorlar. Ama bu final maçlarının sayısı azaldı. Önlerinde şimdi Fenerbahçe derbisi var. Kazanırlarsa yarışa resmen ortak olabilecekler. Onun dışındaki sonuçlarda ve özellikle kaybederlerse zaten kaos yaşayan takım o maçtan sonra toparlayamaz.
COŞKU GERİ GELDİ
Beşiktaş çok iyi oynayan bir takım hiç olmadı ama bu ligin en coşkulu takımıydı. Bu özelliğini yitirmiş takım, son maçlarda o coşkuyu tekrar geri getirdi. Bu bile üçer puan toplamaya yetti. Ancak uzun vadede sadece bu coşku ile işler yürümez. İyi oyunun da beraberinde gelmesi şart.
Lige verilen arada ciddi sakatlıkları olan oyuncuların toparlanma şansları doğdu. Trabzon maçındaki galibiyet de havlu atmak üzere olan taraftarı tekrar işin içine soktu. Trabzon maçı sadece galibiyet getirmedi, yanında moral ve güven verdi, bazı dışarıda kalan soru işaretleri oyuncuların (örneğin kaleci Hakan) da bu takımda varolduğunu gösterdi.
Son bir ay içinde başkan ve yönetimle ilgili sıkıntılar devam ederken, zor periyodu kayıpsız geçebilmek Mustafa Denizli ve öğrencilerinin başarısıdır. Ama önümüzdeki hafta öyle bir köprüden geçecekler ki, ya düşecekler, ya da önlerinde köprü möprü kalmayacak. En azından sezon sonuna kadar “bu işte ben de varım” diyebilecekler.
Aday diyorum... Çünkü final maçları oynamaya devam ediyorlar. Ama bu final maçlarının sayısı azaldı. Önlerinde şimdi Fenerbahçe derbisi var. Kazanırlarsa yarışa resmen ortak olabilecekler. Onun dışındaki sonuçlarda ve özellikle kaybederlerse zaten kaos yaşayan takım o maçtan sonra toparlayamaz.
COŞKU GERİ GELDİ
Beşiktaş çok iyi oynayan bir takım hiç olmadı ama bu ligin en coşkulu takımıydı. Bu özelliğini yitirmiş takım, son maçlarda o coşkuyu tekrar geri getirdi. Bu bile üçer puan toplamaya yetti. Ancak uzun vadede sadece bu coşku ile işler yürümez. İyi oyunun da beraberinde gelmesi şart.
Lige verilen arada ciddi sakatlıkları olan oyuncuların toparlanma şansları doğdu. Trabzon maçındaki galibiyet de havlu atmak üzere olan taraftarı tekrar işin içine soktu. Trabzon maçı sadece galibiyet getirmedi, yanında moral ve güven verdi, bazı dışarıda kalan soru işaretleri oyuncuların (örneğin kaleci Hakan) da bu takımda varolduğunu gösterdi.
Son bir ay içinde başkan ve yönetimle ilgili sıkıntılar devam ederken, zor periyodu kayıpsız geçebilmek Mustafa Denizli ve öğrencilerinin başarısıdır. Ama önümüzdeki hafta öyle bir köprüden geçecekler ki, ya düşecekler, ya da önlerinde köprü möprü kalmayacak. En azından sezon sonuna kadar “bu işte ben de varım” diyebilecekler.
ÇOK ELEŞTİRDİK
Mustafa Denizli zaman zaman eleştirdiğimiz bir teknik adam. Sürekli oyuncuları değiştirip, sistemle oynamamasından yakınıyorduk. Trabzon deplasmanında iyi futbol yine yoktu, - Hakan’ın yıldızlaşmasından belli zaten - ancak hoca ilk kez bir hamle yaptı. Hamleler bazen olumlu yansır, bazen de ters teper. Belki oyun olarak ters tepti, Beşiktaş kaybedebilirdi. Hatta maç Trabzon’un hakkıydı ancak Denizli bu kez taktiksel değişikliğe gitmesi önemliydi. Savunmada üçlü oynadı, top rakipteyken de takım olarak geri çekildi. Tabii ki çabuk çıkıp pas yapmak istediler. Ama olmadı. Taktik tahtada kaldı. Ama Mustafa hoca en azından bir hafta boyunca bu maçı kafasında oynadığını gösterdi. Yani Denizli geri döndü.
Denizli’nin taktiğine doğru demiyorum. Sezon başından bu yana farklı yöntemler uygulamamasını eleştiriyordum.
Mustafa Denizli zaman zaman eleştirdiğimiz bir teknik adam. Sürekli oyuncuları değiştirip, sistemle oynamamasından yakınıyorduk. Trabzon deplasmanında iyi futbol yine yoktu, - Hakan’ın yıldızlaşmasından belli zaten - ancak hoca ilk kez bir hamle yaptı. Hamleler bazen olumlu yansır, bazen de ters teper. Belki oyun olarak ters tepti, Beşiktaş kaybedebilirdi. Hatta maç Trabzon’un hakkıydı ancak Denizli bu kez taktiksel değişikliğe gitmesi önemliydi. Savunmada üçlü oynadı, top rakipteyken de takım olarak geri çekildi. Tabii ki çabuk çıkıp pas yapmak istediler. Ama olmadı. Taktik tahtada kaldı. Ama Mustafa hoca en azından bir hafta boyunca bu maçı kafasında oynadığını gösterdi. Yani Denizli geri döndü.
Denizli’nin taktiğine doğru demiyorum. Sezon başından bu yana farklı yöntemler uygulamamasını eleştiriyordum.
Beşiktaş ligin en az gol yiyen takımı ama en az gol atan takımı da. Forvet oyuncularında hiç kıpırdama yok. Rakiplerin forvetleri çift haneli rakamlara ulaşmışken, Kayserispor’un santrforu Makukula bile 8 golü bulmuşken, Beşiktaş’ın forvetlerinin toplam golü dört. Bu sıkıntının acilen çözülmesi gerek.
Beşiktaş’ın ne savunma, ne kaleci, ne forvet problemi var. İlk yapılacak şey sistemin değişmesi. Çünkü şablon değişince forvetler gol atacaktır. Belki klasik olacak ama orta alana da oyunun iki tarafını oynayabilen bir isim şart. Eldeki orta sahalar ya defansif anlamda çok iyi, ya da ofansif. Ortası yok.
Beşiktaş’ın ne savunma, ne kaleci, ne forvet problemi var. İlk yapılacak şey sistemin değişmesi. Çünkü şablon değişince forvetler gol atacaktır. Belki klasik olacak ama orta alana da oyunun iki tarafını oynayabilen bir isim şart. Eldeki orta sahalar ya defansif anlamda çok iyi, ya da ofansif. Ortası yok.
