Son 20 yılın en kudretli hocalarından Capello “Büyük maçların kaderini taktiklerden çok oyuncular belirler” der. Dün gece de sezonun en formda teknik direktörlerinden Aykut Kocaman ile en büyük hayal kırıklıklarından Hagi arasındaki taktisyenlik farkı ilk yarıda belirleyici olmadı.
Hagi belki de geldiğinden beri ısrarla yaptığı hatalardan vazgeçtiği için birçok Galatasaraylı oyuncu ilk 45 dakikada bu sezonki en iyi performanslarını sergilediler. Bunun da başlıca sebebi tüm sezon Galatasaraylı’nın çektiği sıkıntının “BAM teli” olan Barış- Ayhan-Mustafa Sarp 3’lüsünün aynı anda sahada olmamasıydı. Zaten sahada doğuştan önlibero Cana varken BAM 3’lüsüne hiç gerek yoktu!
Ne de olsa Türkiye’de Niang’ın nasıl durdurulacağını en iyi bilen kişi zaten bir teknik direktör değil. Marsilya’da Niang’la beraber yüzlerce maça binlerce antrenmana çıkan Cana’nın ta kendisi!
Niang, vatandaşı Dia gibi “doğuştan açık oyuncusu” olmayınca Stoch girene kadar “beklenen Niang etkisi”ni yaratamadı. Fenerbahçe uzun süre iki devşirme açık Mehmet Topuz ve Özer’le 9’da 9 serisinin “geniş alan yaratıcılığı”nı sergileyemedi.
Semih girince de Niang daha çok kanada açılarak oynamaya başladı ve Fenerbahçe durumu eşitledi.
ARDA’YA RAĞMEN
Sezon başında Kazım, Galatasaray formasıyla Fenerbahçe’ye gol attığını rüyasında görse inanır mıydı acaba? Derbi böyle bir şey işte! Galatasaray’daki 2011 model başarısızlığın büyük kısmının haksızca yıkıldığı Arda oyuna girdikten sonra sarı-kırmızılıların en iyi oyuncusu oldu. Ancak geriye kalan 10 oyuncu ilk yarıyı mumla aratınca, Alex sahneye çıktı. Capello, o golden önceki Yekta-Ayhan değişikliğini görse o sözü yine eder miydi acaba?
Taktik mi, oyuncular mı?
19 Mart 2011 12:12
