Maça istediği gibi başlayıp, kararlı oynadı Fenerbahçe. Ali Sami Yen'deki 6 gollü maçın hatıralarını taşımayı başarıp, G.Birliği'ni ceza alanına ittiler.
'Kazanacağım'mesajını çok net veriyorlar ve bu amaca uygun olarak tempo üretmeye çalışıyorlardı. Beş dakika içinde üst üste buldukları gollerle rahatlayıp, kalan süreyi rakip adına zorlaştıracak bir karar verdiler. Beklemeye başladılar garantiyi seçtiler. Bu oyunu teknik adam veya futbolu yeni bırakmışlara sorduğunuzda "normal" bulacaktır. "Adam, ikiyi yapmış, niye risk alsın ki" diyeceklerdir. Haklı yorum gibi gözükse de ne yazık ki 'farklı' bakış değildir. 'Niye' diye soracak olursanız, bir gün önce G.Saray'ın kaybettiği haftada, bir maç önce altı gol atıp gelen takımın boş tribünlerini cevap olarak gösteririm.
Devre arasında soyunma odasında neler konuşuldu bilmiyoruz. Ama Aykut Kocaman'ın da aynı fikirde olduğunu, ikinci yarı ile birlikte anladık. Geriye düşme korkusu olmadan öne daha çok adamla ve direkt paslarla oynayabilir, derbi sonrası taraftarla buluştukları ilk maçı iyi bir oyunla da taçlandırabilirlerdi. Üç puanı ve primleri cepte görenlerin anlayışı hakim oldu oyuna. Aykut Kocaman'ın önceliği bunu değiştirmekti zaten. Bu cendereden takımı kurtarıp, kombine aldıkları halde maça gelmeyenlere mesaj verecek takımı yaratmaktı.
ALIN İŞTE BEN DE BURADAYIM
67'de 10 kişi kalan G.Birliği'nin üstüne giderken bile üç kere düşünen oyunculara sahipseniz, güven problemi sandığımızdan da büyük demektir. Bu tarzı 'kondisyon' eksikliğine de bağlayanlar çıkabilir. 25 dakika top oynamış bir takım, böylesine durgun maçta bunu yaşamaz. Elbette zaman lazım eski alışkanlıkları beyinlerden söküp atmak için. Ama öncelikle bunu isteyen bir teknik direktör de durmalı kenarda. Aykut Hoca, sadece "Daum'un takımı pozisyon vermiyordu" diye ahkam kesenlere iyi bir mesaj vermiştir.
"Alın işte, ben de bunu yaparım" demiştir. Böyle bir oyun ile gelen galibiyeti "İyi bir şeymiş" gibi sakız yapanlar aslında açıklasınlar bunu. Aykut Hocaya mesajımız, bunları değiştirmek için göreve geldiğidir. Tabela güzel ama, 10 kişi kalmış rakip karşısında kendi sahasında tek pozisyon bulan bir takım ancak eline kağıt alıp, rakamları okuyanlar için iyi bir şeydir.
'Kazanacağım'mesajını çok net veriyorlar ve bu amaca uygun olarak tempo üretmeye çalışıyorlardı. Beş dakika içinde üst üste buldukları gollerle rahatlayıp, kalan süreyi rakip adına zorlaştıracak bir karar verdiler. Beklemeye başladılar garantiyi seçtiler. Bu oyunu teknik adam veya futbolu yeni bırakmışlara sorduğunuzda "normal" bulacaktır. "Adam, ikiyi yapmış, niye risk alsın ki" diyeceklerdir. Haklı yorum gibi gözükse de ne yazık ki 'farklı' bakış değildir. 'Niye' diye soracak olursanız, bir gün önce G.Saray'ın kaybettiği haftada, bir maç önce altı gol atıp gelen takımın boş tribünlerini cevap olarak gösteririm.
Devre arasında soyunma odasında neler konuşuldu bilmiyoruz. Ama Aykut Kocaman'ın da aynı fikirde olduğunu, ikinci yarı ile birlikte anladık. Geriye düşme korkusu olmadan öne daha çok adamla ve direkt paslarla oynayabilir, derbi sonrası taraftarla buluştukları ilk maçı iyi bir oyunla da taçlandırabilirlerdi. Üç puanı ve primleri cepte görenlerin anlayışı hakim oldu oyuna. Aykut Kocaman'ın önceliği bunu değiştirmekti zaten. Bu cendereden takımı kurtarıp, kombine aldıkları halde maça gelmeyenlere mesaj verecek takımı yaratmaktı.
ALIN İŞTE BEN DE BURADAYIM
67'de 10 kişi kalan G.Birliği'nin üstüne giderken bile üç kere düşünen oyunculara sahipseniz, güven problemi sandığımızdan da büyük demektir. Bu tarzı 'kondisyon' eksikliğine de bağlayanlar çıkabilir. 25 dakika top oynamış bir takım, böylesine durgun maçta bunu yaşamaz. Elbette zaman lazım eski alışkanlıkları beyinlerden söküp atmak için. Ama öncelikle bunu isteyen bir teknik direktör de durmalı kenarda. Aykut Hoca, sadece "Daum'un takımı pozisyon vermiyordu" diye ahkam kesenlere iyi bir mesaj vermiştir.
"Alın işte, ben de bunu yaparım" demiştir. Böyle bir oyun ile gelen galibiyeti "İyi bir şeymiş" gibi sakız yapanlar aslında açıklasınlar bunu. Aykut Hocaya mesajımız, bunları değiştirmek için göreve geldiğidir. Tabela güzel ama, 10 kişi kalmış rakip karşısında kendi sahasında tek pozisyon bulan bir takım ancak eline kağıt alıp, rakamları okuyanlar için iyi bir şeydir.
