Beşiktaş’ın oyun yapısı, oyuncu performansları, oyun stratejisini şimdilik bir kenara bırakalım. Çünkü asıl altı çizilmesi gereken maneviyatları.
Art arda gelen puan kayıplarının ardından, üst üste soğukkanlı maç oynayabiliyor oluşları önemli . Siyah-beyazlılar bir üst seviye diyebileceğimiz tüm maçlarda kendilerinden çok emin oynayabiliyorlar (Buna İnönü’de 3-0 kaybedilen Porto maçını dahi örnek olarak gösterebiliriz. Bireysel hatalardan gelen goller dışında maça ortaklardı).
Schuster’in tartışma yaratan tepki demeçleri, sakatlıklar, içeride yaşanan sorunlar -misal Tekke- gibi etkenlerin sahadakileri hiç etkilemiyor gibi. Bu başardıkları en önemli şey.
Bunda her ne kadar eski seviyesinde olmasa da Aurelio, Ernst ve tabii ki harika bir komutan gibi oynayan Guti’nin payı büyük. Beşiktaş’ın en fit yeri göbeği. Dirençli ve soğukkanlı kalıyorlar, takımı dik tutuyorlar.
Bu soğukkanlı tavırla, dün onları demoralize edecek ve rakibi yüreklendirebilecek iki pozisyon verdikleri ilk yarının ardından maça olabildiğince hakim olabildiler. Bu gerçekten büyük başarı. Çünkü Milli Takım dahil hemen hiçbir takımımızda bunu bu seviyede göremiyoruz.
İşin tekniğine gelince. Schuster’in genelde çok eleştirilen oyun planında 3 ayda olan değişiklikler önemli. İki arka kanat oyuncusu ilk planda, hem orta sahanın hem savunmanın kanadıydı. Artık tamamen arka 4’lünün parçası olmuş durumdalar. İlk planda ön liberosuz, 3 orta sahayla oynuyorlardı, şimdi Aurelio ön stoper/ön libero gibi oynuyor. Dolayısıyla 30-40 metrede oynayıp topa sürekli sahip olmak, Guti’yi yormadan sürekli işin içinde tutmak gibi işler çok yapılamıyor. Burada bir mevzi kaybı sözkonusu. Böyle olunca baskıyı sürekli yapmak çok mümkün olmuyor. Umarım bu bir vazgeçiş değil, sadece bir geçiş dönemidir.
Dün bu zaaflar zaman zaman kaptırılan topların kontratağa çok çabuk dönüşmesine yol açtı ki, Cenk’in başarısı olmasa dert büyüyebilirdi (Hakan için ise yeni bir şey söylemek olası değil. Yine bir yüksek top ve yine yanlış bir mesafe hesabı). Bu açıdan Schuster’in bir tamirata girişmesi ve eskiye dönüş şart.
Art arda gelen puan kayıplarının ardından, üst üste soğukkanlı maç oynayabiliyor oluşları önemli . Siyah-beyazlılar bir üst seviye diyebileceğimiz tüm maçlarda kendilerinden çok emin oynayabiliyorlar (Buna İnönü’de 3-0 kaybedilen Porto maçını dahi örnek olarak gösterebiliriz. Bireysel hatalardan gelen goller dışında maça ortaklardı).
Schuster’in tartışma yaratan tepki demeçleri, sakatlıklar, içeride yaşanan sorunlar -misal Tekke- gibi etkenlerin sahadakileri hiç etkilemiyor gibi. Bu başardıkları en önemli şey.
Bunda her ne kadar eski seviyesinde olmasa da Aurelio, Ernst ve tabii ki harika bir komutan gibi oynayan Guti’nin payı büyük. Beşiktaş’ın en fit yeri göbeği. Dirençli ve soğukkanlı kalıyorlar, takımı dik tutuyorlar.
Bu soğukkanlı tavırla, dün onları demoralize edecek ve rakibi yüreklendirebilecek iki pozisyon verdikleri ilk yarının ardından maça olabildiğince hakim olabildiler. Bu gerçekten büyük başarı. Çünkü Milli Takım dahil hemen hiçbir takımımızda bunu bu seviyede göremiyoruz.
İşin tekniğine gelince. Schuster’in genelde çok eleştirilen oyun planında 3 ayda olan değişiklikler önemli. İki arka kanat oyuncusu ilk planda, hem orta sahanın hem savunmanın kanadıydı. Artık tamamen arka 4’lünün parçası olmuş durumdalar. İlk planda ön liberosuz, 3 orta sahayla oynuyorlardı, şimdi Aurelio ön stoper/ön libero gibi oynuyor. Dolayısıyla 30-40 metrede oynayıp topa sürekli sahip olmak, Guti’yi yormadan sürekli işin içinde tutmak gibi işler çok yapılamıyor. Burada bir mevzi kaybı sözkonusu. Böyle olunca baskıyı sürekli yapmak çok mümkün olmuyor. Umarım bu bir vazgeçiş değil, sadece bir geçiş dönemidir.
Dün bu zaaflar zaman zaman kaptırılan topların kontratağa çok çabuk dönüşmesine yol açtı ki, Cenk’in başarısı olmasa dert büyüyebilirdi (Hakan için ise yeni bir şey söylemek olası değil. Yine bir yüksek top ve yine yanlış bir mesafe hesabı). Bu açıdan Schuster’in bir tamirata girişmesi ve eskiye dönüş şart.
