Trabzonspor şampiyonluk yarışında her geçen hafta biraz daha avantaj sağladıkça... Trabzonspor her geçen hafta şampiyonluğa biraz daha yakıştırıldıkça...
Sanki gerilime giriyor gibi.
Sanki rahatı bozuluyor gibi...
Tamam, heyecanı var, hırsı var, müthiş bir isteği ve temposu var... Ama sanki yaratıcılığı törpüleniyor, budanıyor gibi...
İşte Büyükşehir Belediye maçı... İnanılmaz bir mücadele ama, yaratıcı oyuncular ortada yok.
Selçuk, Colman, Jaja, Yattara... O müthiş yeteneklerini biraz konuşturabilseler, aralarından biri ikisi sıyrılabilse...
O yeteneklerini, takımın bu müthiş mücadelesine katabilseler, iş çoktan biterdi.
Ama ustaların silahları tutukluk yapınca, Trabzonspor rahatlamak için uzunca süre beklemek ve mücadele etmek zorunda kaldı.
Yani penaltıya kadar...
Penaltı demişken;
58. dakikada Burak Yılmaz'ın çekilip indirilişi var...
Daha penaltı gibi...
ONUR'A ŞÜKRETSİNLER
Bülent Yıldırım, daha penaltı gibi olan yerine, sanki daha az penaltı olanı verdi...
O penaltıdan sonra Trabzonspor gerçek kimliğine döndü ve rahatladı...
Özellikle Alanzinho da oyuna girince... Trabzon'a yakışan, şampiyonluğa yakışan bir hücum zenginliğine kavuştu.
Aslında Büyükşehir Belediye müthiş direndi...
Adam adama oynadı, bazen futbolun izin verdiği ölçüde sertlikler yaptı ve Trabzonspor'u uzunca süre durdurdu.
Bu sıralarda Trabzonspor yatıp kalkıp kaleci Onur'a şükretmeli...
İki müthiş refleksle, öyle iki top çıkardı ki; oyun Trabzon lehine 3-1 olacağına, Belediye lehine 3-1'e dönebilirdi.
Yiğitin hakkı yiğite... Burak'a da alkışlarımızı gönderelim.
Trabzonspor artık ilk yarının lideri ve şampiyonluk yarışında açık ara avantajlı...
Bu avantaj, Trabzonspor'u germek yerine, yaratıcılığına olumlu biçimde daha fazla katkı yapmalı...
Trabzonsporlu taraftarlar bu maç için iyi bir slogan bulmuşlardı;
Bize her yer Trabzon... Doğru... Üstelik Trabzonlu ve Trabzonsporlu olmayanlar bile, Trabzonspor'un takım oyununa ve yeniden dirilişine saygı duyuyorlar.
Penaltı sonrası!
13 Aralık 2010 11:11
