Onur mücadelesi

Kaleci Onur maçın başından sonuna kadar Eskişehirspor ataklarında direndi fakat maçın uzatma dakikalarında Ümit Karan'ın attığı gole hiç bir şey yapamazdı. Bu maçta Onur dışında biraz da Song'u bir kenara almak gerekiyor. Diğerleri mi? Bana göre oyun adına hiçbir şey üretmediler. Birbirlerinden habersiz, iki pası bile bir araya getiremeyen, mücadele gücünden yoksun, sorumluluk anlayışları yok olmuş bir oyuncu kadrosu...

 
Bütün bir maç süresince Trabzonspor'un karşı kalede bırakın gol pozisyonu üretmeyi, etkili bir atak girişimi bile yoktu. Maçın 24. dakikası futbolumuzun kanayan iki yarasının adeta özetiydi. Hakemlerin oturmayan kişiliği ya da kişilik nevrozunun tipik örneği oldu Serkan Çınar. Kanayan ikinci yara Umut idi. Oyuncularımızın profesyonellik anlayışlarını çok iyi yansıttı! Altyapı olmayınca üstler de böyle sırıtıyor. Hakemlerimiz böylece Avrupa'da yoklar, futbolcularımız da (dışarıda yetişenler hariç) farksızlar.
 
SORUNLAR GİDERİLMELİ
Dün yine gördük ki Trabzonspor'un bu kadro yapısı büyük hedeflere ulaşabilmesi açısından hiç umut vermiyor. Orta sahada Selçuk ve Colman birçok maçta sorumluluk alma becerisi gösteremediler. Orta sahaya oyunun iki yönünü oynayabilecek futbolcuların katılımı gerekiyor. İleride de kesinlikle Trabzonspor yapısına uygun, çabuk ve son vuruşlarda becerikli bir oyuncunun transfer edilmesi zorunluluk. Defansın göbeğindeki, sol ve sağ kenarlardaki sorunlar da giderilmeli.
 
Eskişehirspor'a gelince ligdeki konumlarından dolayı çok rahat olmalarına rağmen, kendi sahalarında iyi bir oyun ortaya koyduklarını söyleyebilmemiz son derece zor. Hücuma çıkışlarda kaptırılan toplarda, eğer rakip Trabzonspor gibi ne yaptığını bilmez bir takım olmasaydı başları çok ağrırdı. Savunmada da kademe anlayışlarında maç süresince önemli yetersizlikleri vardı. Ama uzatmanın son dakikasında Ümit Karan'ın attığı golle 3 puanı alma becerisini gösterdiler.