Nerede yanlış yapıyoruz?

Bu soruları o kadar sık kendimize sormak zorunda kalıyoruz ki bıkkınlık duymamak elde değil.

Biz niye böyleyiz? Nerelerde hata yapıyoruz? Niye sürekli zikzaklar çiziyoruz? Süreklilik taşıyan bir başarı için ne yapmalıyız?

Bunalmayın, bu zamanda neyin ne olduğunu bilmek o kadar zor bir iş değil. Önemli olan başarı için gerekli işleri yapabilmek. Örneğin, Almanların da futbolda sıkıntılı dönemler yaşadıklarını ama sonrasında mutlaka bilinçli ve planlı bir çalışmayla bunu aştıklarını pek çok Türk de biliyor.

Hatta bu çalışmalar içinde yer alan Türkler bile var. Fakat aynı insanlar o işleri bizim memlekette yapabilmek için harekete geçtiklerinde karşılarında aşılması olanaksız engeller buluyor! 'Burası Türkiye, yok öyle!' gibi reklam sloganlarının işaret ettiği gerçeklerden biri de budur.

Sadece şu son Almanya maçı bile bize hatalarımızı çok iyi anlatıyor. Bunları şöyle sıralayabiliriz:

1- Kendimiz ve rakiplerimizle ilgili gerçekleri görmeye yanaşmıyoruz. Kendimizi ya olduğumuzdan çok daha güçlü sanıyor ya da berbat derecede kötü olduğumuzu düşünüyoruz.

2- Almanya ile grup birinciliği için oynayacağımızı ileri sürüyor fakat bunun için gereken çalışmaların hemen hiçbirini yapmıyoruz. Sadece maç günü gazlamalarıyla bütün sorunları çözebileceğimizi sanıyoruz.

3- Henüz futbolumuzun temel sorunlarını bile aşabilmiş değiliz. Bu işin nasıl yönetilmesi gerektiğine bile tam karar veremedik. Özkaynak düzeni, oyuncu yetiştirme, yarışma organizasyonu, eğitim, tesisleşme gibi alanlarda hâlâ çok ciddi sorunlar var ve biz bunları görmezden geliyoruz.

4- Elbette ki büyük bir potansiyele sahibiz ve biraz da bu sayede zaman zaman işlerin eğrisi doğrusuna denk geliyor ve şaşırtıcı patlamalar yapıyoruz. Bu da tekrar yanılgıya düşmemize yol açıyor ve iyi kötü yapılan çalışmalar sekteye uğrayabiliyor.

5- Günlük düşünüp öyle yaşıyor ve sürekli değişikliklerle istikrarlı bir başarıya kendimiz engel oluyoruz. Bu kapsamda sadece Alman Milli Takımı'nın hocası Löw'ün Türkiye serüvenine göz atmak bile yeterli fikir verebilir.

6- Futbolumuzun gelişmesine hiçbir katkısı olamayacak saçmasapan tartışmaları çok seviyoruz. Mesut Özil'i alkışlayalım mı yoksa ıslıklayalım mı, türünden maskaralıklar ciddi bir gündem maddesi haline gelebiliyor. Futbolseverler kasıtlı olarak bu tür anlamsızlıklarla meşgul edilip asıl sorunlar gözden uzak tutulmaya çalışılıyor ve bu başarılıyor.

7- Milli Takım düzeyindeki oyuncularımızın bile çok ciddi fundamental yetersizlikleri var. Örneğin Mario Gomez'in 40 metreden gelen topu kontrol edip Servet'i geçişi ve mutlaka gol olacak noktaya vuruşu, bizim forvetlerimiz için sadece bir hayal! Benzer pozisyonları defalarca buluyor, çoğunda tehlike bile oluşturamıyoruz.

8- Sistem düşüncesine yatkın olmayışımız, birlikte iş yapma alışkanlığımızın olmayışı, takım taktiği ve bireysel taktik gibi ciddi konulara kulak asmayışımız sahada serseri mayın gibi gezinmemize yol açıyor. Bu da Almanya gibi rakipler karşısında sadece gülünç duruma düşmemize yol açıyor.

9- Fizik güç olarak yetersizliğimiz, utandırıcı! Bununla ilgili mazeretler anlamsız! İstedikten sonra futbolcu bu gücü tek başına bile kazanabilir. Ancak o futbolcular da sonuçta bu toplumun insanı. Boşvermişlik onları da tutsak edebiliyor çünkü nasıl olsa bu durum onlara büyük paralar ödenmesini engellemiyor.

10- Bunca dağınıklık ve yetersizlik elbette ki özgüvenimizi kaybetmemize de yol açıyor. Nitekim Almanya maçın büyük bölümünde bizi düpedüz yıldırdı ve çaresiz bıraktı. Sadece golü attıktan sonraki 2 dakika içinde onları biraz sıkıntıya sokar gibi olabildik, hepsi bu!

Elbette ki daha sayılabilecek bir yığın neden var ama biz işi 10 numarada bırakalım. Bu kadarı yeter. 1'den 10'a pek çok noktada yanlış yapıp sonra da doğru sonuç bekliyoruz.

Daha çoook bekleriz.