Mardin'de 'Karşıyaka' köyü!

Ülkenin en batısında doğmuş, kitaplarını kolunun altına almış, en doğuya yola çıkmış, idealist bir öğretmen.

Adı Deniz Özgür... Karşıyaka’da, Karşıyakalı olarak doğmuş gerçek bir futbol tutkunu olarak yetişmiş.

Babasının en büyük isteği Deniz’in öğretmen olmasıymış, kıramamış, 9 Eylül Üniversitesi’nde Sınıf Öğretmenliği’ni bitirmiş. Mezuniyetin ardından Şırnak Cizre’ye atanmış. 3 senesini Şırnak’ta geçirdikten sonra bu kez Mardin’in Karakuyu köyüne tayini çıkmış. 4 yıldır Karakuyu’da ilkokul öğretmeni olarak görev yapıyor.

Gitmeyen, yaşamayan için kelimelere döküp söylemesi kolaydır da, bu ülkenin en batısında büyüyüp en doğusunda yaşamak zordur. Vatan toprağının her karışı aynı olsa da yaşamlar, anlayışlar, ulaşılabilirlikler farklıdır. Mevsimin de insanın da iklimi bir başka eser. Batıda pek hissedilmez belki ama doğunun insanı bu farklılığı yüreğinin en derinlerinde yaşar. Televizyonlarda gösterilen büyük şehir yaşamı doğunun köyünde insanlara “yabancılık” çektirir.

Doğuya atanır atanmaz bu yabancılık hissini fark eden Deniz Öğretmen, köyün insanları ve çocuklarla arasına Karşıyaka’yı koymuş, iletişim aracı olarak. Arabasının arkasında Karşıyaka bayrağı, boynunda yaz kış çıkartmadığı Karşıyaka atkısı. Bir süre sonra adını soranlara “Karşıyakalı Öğretmenim ben” demeye başlamış. Evinin kapılarını komşuları ve öğrencilerine sonuna kadar açmış.

Doğuda geçirdiği 7 sene boyunca en büyük destekçisi Karşıyaka Taraftar Dernekleri olmuş. Çocuklar için formalar, atkılar gönderiyorlar. Deniz Öğretmenin Cizre’deyken en büyük hayali, öğrencilerini alıp Karşıyaka maçına götürmekmiş, Karakuyu’na nasip olmuş. Taraftar derneklerinin organizasyonu ile 12 çocuğu Karşıyaka’nın hem basketbol hem de futbol maçına götürmüşler.

Mardin’de, Şırnak’ta futbol, amatör. Takımlar büyük maddi olanaksızlıklarla mücadele ediyor. Dolayısıyla köylere ulaşmaları mümkün olmuyor. Medyanın etkisi ile 3 büyüklere sempati oluşmuş ama onlara da ulaşmak, dokunmak mümkün değil. Hem Cizre’de hem de Karakuyu’da Deniz Öğretmen sayesinde Karşıyaka köyü oluşmuş.

Öyle ki, köydeki bakkal bile kendi tabelasını indirip Karşıyaka Market tabelası asmış.

O günden sonra, Deniz Öğretmen ne zaman inancını, motivasyonunu yitirir gibi olsa, okulun bahçesine çıkıp o market tabelasına bakıyor ve devam etmesi gerektiğini anlıyor.

Deniz Öğretmen ve okuldaki meslektaşları, köydeki çocukları ve gençleri spora yöneltmeye çalışıyorlar. Kaymakam’ın desteği ile bir spor sahası yapılmasını sağlamışlar. Ancak köyde top yok denecek kadar az. Çocuklar top yerine şişelerle oynuyorlar. Deniz Öğretmen diyor ki, “buraya top gönderin. Futbol, basketbol, voleybol, hentbol. Ne varsa elinizin altında, ulaşabileceğiniz. Siz top gönderin, bu çocuklar spor yapsın, futbol oynasın. Siz top gönderin, buradaki insanlar yalnız olmadığını anlasın”