Ligde hedef belirsiz ile ümitsiz arası. Sezon başında kurduğumuz hayalleri kalbimizden çıkarıp İnönü'yü bizle beraber izleyen ay ışığına asmışız.
Son 7 yılda 1 şampiyonluğa rağmen ayın batıp güneşin doğacağı anı ısrarla beklerken bir dahaki sezona şimdiden umutlu başlamışız. Beşiktaş maçı olan her gün olduğu gibi dün sabah da asla geçmeyecek siyah-beyaz heyecanla uyanmışız.
Necip ile Ernst de sanki bizimle aynı 'ruhsal ev'de stadın önünde uyumuşlar gibi en zor günde bile formanın hakkını fazlasıyla veriyorlar. Beşiktaş'ı bizim kadar seven Tayfur Havutçu aslında bizden bile heyecanlı. İşi de kolay değil açıkçası.
Zalayeta'nın golünde hata, Ekrem'de. Ancak unutmamak lazım ki Ekrem, Beşiktaş'a sol açık olarak geldi ve devşirme beklerin bu tip hamle hataları yapması normal. Normal olmayan ise Beşiktaş'ın Rıdvan'ın yokluğunda tüm sezonu 3 kulvarda birisi yabancı kontenjanına takılan iki devşirme sağ bek ile sürdürmeye çalışması.
Hata demişken ilk yarıda Simao'nun pozisyonunda verilmeyip 2. yarıda verilen penaltıda maçın hakemi hata yaptı. Tabii bir ülkede ne kadar adalet varsa hakemlerinde de o kadar adalet var ama insanın da dayanma gücünün bir sınırı da var!
USTALAR VE MESAJLAR
Neyse ki Simao, Q7, Almeida gibi ustalar var, iyi gününde bir Beşiktaş'ın yaratıcılık sınırı yok! Yaratıcılık demişken Japon halkının çektiği acıya destek mahiyetindeki 'Yer küre ne oluyor? Her tarafın oynuyor' pankartı yaratıcı zeka ve hümanizmanın yüz akı bir mesaj!
Bir mesaj da benden: Schuster de tıpkı Mustafa Denizli ya da Ertuğrul Sağlam gibi babamın oğlu değildi.
Ancak şimdi Tayfur Havutçu örneğinde de olduğu gibi Beşiktaş'ın hocasının başarılı olması, benim hayatta herhangi bir şey olmamdan çok daha önemli!
Yani hepimiz geçiciyiz, bu aşk kalıcı sayın Günay!
Hoş geldiniz Hocam!
20 Mart 2011 12:25
