Hataylı Fabregas!

9. dakikaydı: Selçuk önce rakip sahada oyun kurdu, arkadaşları topu kaptırınca da geriye doğru sanki Şampiyonlar Ligi finalinde oynuyormuş kadar ateşli bir depar attı. Savunmadaki arkadaşları kontratak ustası Manisasporlu hücumculara doğru hareketlenirken, Selçuk eski tip liberolar gibi savunmasının arkasına sarktı. Tehlikeyi olabilecek en doğru zamanda kesip süpürürken hemen kafasını kaldırıp Trabzonspor’u ani atağa kaldıracak en efektif pası verdi.

Selçuk İnan, mücadele gücü ve bordo mavi futbol ateşiyle sanki Faroz mahallesinde büyümüş, Trabzon’un arka sokaklarında top oynarken küçüklükten beri Avni Aker’in hayalini kurmuş çocuklar gibi! Aynı Selçuk oyun zekâsı ve iki ceza alanı arasında 21. yüzyılın meşhur orta sahaları misali mekik dokumasıyla da Arsenal ya da Barcelona altyapısında yetişmiş sanki.
 
Aslen Hatay Karaağaçspor’da yetişen Selçuk, bu sezona damgasını vuran “Karadeniz soslu Arsenal”vari Trabzonspor futbolunun beyni, kalbi, nefesi, bir nevi Fabregas’ı misali…
 
Cale ise halen takımın en zayıf halkalarından. Yine de Şenol Güneş yönetimindeki Trabzonspor formasına öyle bir kolektif uyum sinmiş ki Hırvat sol bek bile bir yerden sonra çok fazla sırıtmıyor, hatta Umut’un golündeki gibi ortalar yaptığı bile oluyor!  Umut’un attığı gol bir yana, gole kadarki insanüstü presi başlı başıan yazı konusu: Keşke Kazım Koyuncu usta yaşasaydı da Umut’un pres yaparkenki emeğini kelimelere dökebilecek bir şarkı yazsaydı!
 
Kazım Koyuncu demişken, zaman zaman Jaja’nın da yaratıcılığı ve harika tekniğiyle Trabzon’da “krampon giymiş Kazım Koyuncu” etkisi yarattığının da altını çizmek lazım. Futbola bağlarsak: Orta sahanın ortası her şeyden önce kolektif kimya işidir: Her başarılı Jaja’nın arkasında mutlaka bir Selçuk İnan vardır!