Manchester United’da Ferdinand...
Inter’de Lucio...
Barcelona’da Puyol...
Real Madrid’de Albiol, Ramos...
Chelsea’de Terry, Carvalho...
Örnekler çoğaltılabilir...
Hepsinin ortak özelliği, takımlarının stoperi oluşları...
Ortak bir özellikleri daha var...
Hepsi de Galatasaraylı Emre Güngör’den çok daha kariyerli oyuncular...
Buna rağmen Emre’nin yaptığı hatayı yapmıyorlar...
Böyle bir riski asla almıyorlar...
Futbolda yanlış, kötü oyun, hepsi tamam da...
Savunmanın son adamının, çalımla çıkma sevdasını asla kabul edemem...
İşte sonuç...
İyi oynarsın, kötü oynarsın, kaybedersin...
Gerçekten hepsi tamam...
Ama bu değil...
Bu kabul edilemez...
Üstelik sahada iyi bir başlangıç yapan Galatasaray vardı...
Önce Santos, sonra Jo...
İlk on dakikaya baktığınızda “Galatasaray rahat kazanır” derdiniz...
Ya sonrası...
Sonrası Trabzonspor’un...
Mücadelesiyle, yakaladıklarıyla, kaçırdıklarıyla...
Sonrası Trabzonspor’un...
Kalan dakikalarda Galatasaray’ın akıllarda kalan bir- iki pozisyonu varsa...
Trabzonspor’un bin pozisyonu vardı...
Sadece Umut’un kaçırdıklarından hezimet gibi bir sonuç bile doğabilirdi...
Keita’ya şaşırıyorum...
İyi oynamak için, hayran bırakmak için Kasımpaşa maçlarını bekleyecekse, yandık demektir...
Maçın başında bir metre ilerisine bir pet şişe indi...
Keita o dakikada adeta bitti...
Allahı var, Trabzonspor savunması da, Keita’nın yüzünü kaleye dönmesine izin vermedi...
İlginçtir, Dos Santos maçın başında ve sonunda göründü...
Sonlara doğru en az yetmiş metre gelip, önünü açıp attığı şut müthişti...
Bu şutu söyleyince kaleci Onur’u da gündeme getirmek lazım...
Türkiye müthiş bir kaleci kazanıyor...
Trabzonspor’un kötüsü yoktu, iyisi çoktu...
Belki de takımın tamamına yakını gerçekten iyi oynadı, iyi mücadele etti...
Hakem Yunus Yıldırım çok konuşulacaktır...
İlk yarıda bariz gol şansından Sabri kırmızı görür müydü?
Caner’in attığı golde hentbol var mıydı?
Bunları sabaha kadar konuşsak ortak bir noktada buluşamayız...
O zaman günahı Yunus Yıldırım’ın boynuna...
Galatasaray’a gönül verenler elbette üzülmüştür...
Ama keyifli bir maç oldu...
Trabzonspor’dan önce futbol kazandı...
Maç var sıkıntıdan dertleniyoruz...
Maç var seyrinden zevkleniyoruz...
Bu maç golüyle, kaçanlarıyla, akıllarda kalanlarıyla iyi maçlardan biri oldu...
Chelsea’de Terry, Carvalho...
Örnekler çoğaltılabilir...
Hepsinin ortak özelliği, takımlarının stoperi oluşları...
Ortak bir özellikleri daha var...
Hepsi de Galatasaraylı Emre Güngör’den çok daha kariyerli oyuncular...
Buna rağmen Emre’nin yaptığı hatayı yapmıyorlar...
Böyle bir riski asla almıyorlar...
Futbolda yanlış, kötü oyun, hepsi tamam da...
Savunmanın son adamının, çalımla çıkma sevdasını asla kabul edemem...
İşte sonuç...
İyi oynarsın, kötü oynarsın, kaybedersin...
Gerçekten hepsi tamam...
Ama bu değil...
Bu kabul edilemez...
Üstelik sahada iyi bir başlangıç yapan Galatasaray vardı...
Önce Santos, sonra Jo...
İlk on dakikaya baktığınızda “Galatasaray rahat kazanır” derdiniz...
Ya sonrası...
Sonrası Trabzonspor’un...
Mücadelesiyle, yakaladıklarıyla, kaçırdıklarıyla...
Sonrası Trabzonspor’un...
Kalan dakikalarda Galatasaray’ın akıllarda kalan bir- iki pozisyonu varsa...
Trabzonspor’un bin pozisyonu vardı...
Sadece Umut’un kaçırdıklarından hezimet gibi bir sonuç bile doğabilirdi...
Keita’ya şaşırıyorum...
İyi oynamak için, hayran bırakmak için Kasımpaşa maçlarını bekleyecekse, yandık demektir...
Maçın başında bir metre ilerisine bir pet şişe indi...
Keita o dakikada adeta bitti...
Allahı var, Trabzonspor savunması da, Keita’nın yüzünü kaleye dönmesine izin vermedi...
İlginçtir, Dos Santos maçın başında ve sonunda göründü...
Sonlara doğru en az yetmiş metre gelip, önünü açıp attığı şut müthişti...
Bu şutu söyleyince kaleci Onur’u da gündeme getirmek lazım...
Türkiye müthiş bir kaleci kazanıyor...
Trabzonspor’un kötüsü yoktu, iyisi çoktu...
Belki de takımın tamamına yakını gerçekten iyi oynadı, iyi mücadele etti...
Hakem Yunus Yıldırım çok konuşulacaktır...
İlk yarıda bariz gol şansından Sabri kırmızı görür müydü?
Caner’in attığı golde hentbol var mıydı?
Bunları sabaha kadar konuşsak ortak bir noktada buluşamayız...
O zaman günahı Yunus Yıldırım’ın boynuna...
Galatasaray’a gönül verenler elbette üzülmüştür...
Ama keyifli bir maç oldu...
Trabzonspor’dan önce futbol kazandı...
Maç var sıkıntıdan dertleniyoruz...
Maç var seyrinden zevkleniyoruz...
Bu maç golüyle, kaçanlarıyla, akıllarda kalanlarıyla iyi maçlardan biri oldu...