Arda değil Alex!

Liglerin kralı Alex... Bu sıfatı 3 yıldır değişmiyor. Forması da futbolu da 10 numara. Tek başına F. Bahçe’yi sırtlamış götürüyor.

 
Ben kolay kolay insanları totemleştiren bir yapıya sahip değilimdir. Hatta gereksiz yüceltmeler de hiç hoşuma gitmez. Ama Alex’in futbolculuğu konusundaki fikirlerim olumlu ve de ‘Liglerin Kralı’ sıfatını hak ettiğini düşünüyorum.
 
Sanki futbolcu olarak yaratılmış. Futbolun bütün inceliklerine sahip. Yalnız kendisi oynamıyor, yanındakileri de oynatıyor. Kimileri onun için “Yaşlanmış”, kimileri “Koşmuyor”, kimileri de “Ayağında kuvvet kalmamış” diye eleştirdiler. Hadi canım sende... Söyleyenlerin çoğu futboldan nasibini almamış. Dolayısıyla değer yargıları değişik. Futbola, futbolcu gözüyle bakmıyorlar. Ve de bu sebeple görmeleri gerekenleri görmüyorlar. Ben de görüyorum; koşmuyor. Ama takımına koşan adamdan daha çok faydası oluyor. Özellikle kısa mesafede süratli saydığımız futbolculardan daha da çabuk. Hem sadece koşmak neye yarar ki? Eğer futbolda sezginiz ve aklınız olmazsa koşun koşabildiğiniz kadar..
 
Herkes, “Alex eğer iyi futbol oynasa Brezilya Milli Takımı’na çağırılır veya Avrupa takımları onu almak için kuyruğa girerler” diyor. Bu düşünce pek geçerli değil. Bazı futbolcular vardır ki, futbolu bırakacakları devrede birdenbire ilahlaşır ve şahane futbol sergiler.
 
Örneğin; Hagi ve Hooijdonk yaşlanmış olmalarına rağmen futbolun şahikasına çıktılar. Bunun tersini de düşünelim. Genç ve Avrupa gol kralı olmuş Güiza da ülkemize gelmiş, ancak bu yaşlı denilen adamlar kadar performans gösteremiyor. Hatta yaptığı bazı yanlışları amatör futbolcular bile yapmıyor.
 
Şimdi Türkiye’de en büyük futbolcu olarak Arda Turan gösteriliyor. Medya ve yandaşları onu Avrupa’nın en iyi futbolcusu olarak tanımlıyorlar. Ronaldo, Messi, Henry ve İbrahimoviç gibi futbolcularla mukayese etmeye kalkıyorlar. Tarafsız bir gözle bakın. Alex mi yoksa Arda mı daha iyi? Bence Alex... Belki ileride Arda da onların düzeyine gelebilecek. Ancak kesin konuşmak Başbakan’ın dediği gibi “Doğmamış çocuğa don biçmek” olur.
 
Bir başka özelliğimiz de var; kuyudan adam çıkarmaya bayılırız. Kupa maçlarında F. Bahçe, Altay’ı 3-0 yenerken mevsim başından beri çok umut bağlanan ve bir türlü takıma giremeyen Özer Hurmacı 2 gol attı. Ama biri rakip ayağından destekli. Ertesi gün Özer Hurmacı manşetlerde “Bir yıldız doğdu’” ya da “Bir yıldız doğuyor” gibi başlıklar gazetelerde yerlerini aldı. İşte biz, daha hiçbir bakımdan olgunlaşmamış futbolcularımıza böyle kavramlar yakıştırıyor, onları büyük havalara sokuyoruz. Çok yanlış. Onlar da kendilerini gerçekten büyük sayma gibi komplekse yakalanıyorlar ve genç yaşta futboldan kopuyorlar.
 
Eski yıllarda futbolcular ne kadar büyük futbol oynarsa oynasın kolay kolay yıldızlık mertebesine çıkmazlardı. Yani çıkartılmazdı. Lise son sınıfındaydım. İkinci Dünya Savaşı vardı. Hitler dünyanın en büyük futbol takımını oluşturdu ve İstanbul’a özel maç için gönderdi. Maç eski F. Bahçe Stadı’nda oynandı. Bu maçı 2-1 kazandık ve galibiyet golü benden geldi. Ne kimse beni yıldız yaptı ne de ben böyle havalara girdim. Aklımdan bile geçmedi. Eğer bu maç bugün ve bu medyanın olduğu dönemde olsaydı kim bilir beni nasıl bir yere yerleştirirlerdi? Türk futbolunun yükselmesini istiyorsak lütfen böyle genç futbolcuları gereksiz yere büyük havalara sokmayalım.