Trabzonspor hep baskı altında olan bir kulüp. Bu da geçmişinde elde ettiği önemli başarılardan kaynaklanıyor. Zaten boşu boşuna “dördüncü büyük” demezlerdi. Doğal olarak üzerinde büyük bir yük var. Trabzonspor’un yaşadığı sıkıntının sebebi bu...
Başarılarda dolu geçmişin avantajları olduğu kadar dezavantajları da bulunuyor tabii... Her takım Trabzonspor’u ciddi alıyor. Ona göre hazırlanıyor. İçeride ve dışarıda sürekli zorlu maçlar oynuyor.
Türkiye’nin her yerinde taraftarı olmasına rağmen geçmiş dönemle şimdiki arasında önemli farklılıklar meydana geldi. Birincisi ekonomik anlamda İstanbul kulüplerinin gerisinde kaldı. Bu uçurumdan dolayı rekabette zorlanıyor. Rakipleriyle yarışamıyor.
Hayaller gerçekleşmedi
Çok sık hoca ve oyuncu değişiklikleri yaşandı. Ama bir türlü hayaller gerçekleşmedi. Gerçekleşmesi de gerçekçi olmak gerekirse kolay değildi.
Şimdi yeni bir sayfa açıldı. Kendi evladı Teknik Direktör Şenol Güneş takımın başına geçti. Çok da doğru yapıldı. Şenol hocanın önüne dolu dolu 4-5 yıl koyulmalı. Ona bu süre verilmeli. Çünkü sihirbazlık yapacak hali yok. Takım yeni bir yapılanma istiyor. Aslında bu devrimi önümüzdeki sezona bırakmamalı. Açık konuşmak gerekirse şampiyonluk yarışında sona geldi, hatta koptu. Sportif Direktör Ünal Karaman ile Şenol Güneş önümüzdeki yılların takımını şimdiden kurmalı. Tabii ikinci yarıda kazanabildiği kadar kazanmalı, şehrin ve takımın morali böylece yüksek tutulmalı. Ancak altına basa basa söylüyorum hedefler uzun vadeli olmalı. Çünkü bu takımın sıfırdan yeniden kurulma zamanı geldi de geçiyor bile.
Tekke şimdi gelmez
Ben şahsen Fatih Tekke’nin askerlik problemi yüzünden devre arasında geleceğini düşünmüyorum. En azından mayıs sonuna kadar bu konu konuşulmamalı. Tekke önümüzdeki yıldan itibaren geri dönüp, son dönemlerini artık Trabzon’da geçirmeli. Kendi açısından olduğu kadar, Trabzonspor forvetleri için de bu önemli. Fatih Tekke dışarıda olduğu süre içinde Trabzonspor’un forvetleri hep baskı altında. Bu şartlarda başarılı olmaları imkansız. Çünkü sürekli Fatih Tekke ile karşılaştırılmaları psikolojik açıdan kendilerini olumsuz etkiliyor.
Sözün kısası; Trabzonspor’un için sihirli kelime SABIR...
Bursa’nın önü açık
Bursaspor ve Kayserispor ile ilgili bir şeyler söylerken bir futbol adamı olarak gurur duyuyorum. Çünkü Bursaspor takımı küçük bütçelerle kurulmuş bir takım. Baktığımızda oyuncuların maliyetleri, yarıştığı takımların belki de onda biri kadar.
Ortanın solunda Bucaspor’dan gelme Ozan, sağında alt yapıdan Volkan, ileride yine alt yapıdan Sercan. Üçü de doğru tercihler ve hocaları tarafından iyi yetiştirilmişler. Ortadaki üçlü rakibe ve form durumlarına göre sürekli değişiyor. Ama aralarında Ivan Ergiç gibi çok yetenekli bir oyuncu var. Savunmaya geldiğimizde yine maliyetleri düşük görüyoruz. Büyük takımlardan oyuncu almak her zaman risktir. Ama Ertuğrul hoca sağ tarafa özverisine ve kişiliğine güvenerek Ali Tandoğan’ı almış. Tam isabet. Sol bek Trabzonspor serüveni yaşayan Mustafa Keçeli. Göbekte Galatasaray’da oynayan Ömer, Beşiktaş’ta beğenilmeyen Zapotocny. Bunların alternatifi de Altay’dan gelen İbrahim.
Risk aldı ama...
Ertuğrul Sağlam takımını ilk yarı boyunca o kadar iyi yönetti ki, her oyuncu hazırdı. Örneğin iyi oynayan Ömer’i son maçta Bobo tehlikesini düşünüp kenarda bekletti, daha atletik, yakın oynamayı seven İbrahim’i kullandı. Oyunun devamında geriye düşünce antrenörlük kariyeri boyunca zor yapacağı işlerden bir tanesine imza attı, stoperi Ömer’i forvet oynattı. Bu hamle tutmayabilirdi de ama en azından bir şey yaptı.
Bursa’ya gelmek Ertuğrul hoca için kolay bir karar değildi. Başarılı geçen (başarısız demiyorum dikkat) Beşiktaş serüveninden sonra atacağı adım önemliydi. Çok fazla hoca değiştiren Bursaspor bir riskti. Ama bu riski aldı. Sonuçta ligde ses getirdi. Bursaspor için önemli olan birkaç yıl önce küme düşmeme mücadelesi verirken, şimdi ilk 5-6’yı zorlamaktır. Şampiyonluk gelirse tabii müthiş bir olay olur. Ama önce istikrar gerekir. Bu şekilde devam edebilmeli. Ben önünü çok açık görüyorum.
Bravo Tolunay hoca
Kayserispor’da serüven 5-6 yıl önce başladı. Yöneticilerin doğru kararları ile de yollarına devam ediyorlar. Ertuğrul hoca ile başlayan çıkış (tesisleşmeyi ilk yapan kulüp olduğu unutulmamalı), Tolunay hoca ile hız kesmeden sürüyor. Türk antrenörlüğü adına önemli şanslardır bunlar.
İşe milli takımla start verdi. Hemen hemen her kademesinde çalıştı. Aceleci davranmadı. Sabırla yarıştı, yarışırken hatalar da yaptı. Yine yapacaktır da... Futbolda bilginin sonu yok çünkü. Yeterli tecrübeye ulaştığı zaman da tercihini doğru kullandı. Kayserispor’u seçti.
Aslında kolay karar değildi. Çünkü başarısız takıma gitmek her zaman daha avantajlıdır. Başarılı takım ise dezavantajdır. Bırakılan yerden devam etmeniz istenir. Tolunay hoca bunu başardı. İstikrarı yakalarken, Gökhan Ünal ile Mehmet Topuz gibi önemli oyuncuları da kaybetti. Anadolu takımlarında bir iki oyuncu çok önemlidir. Çaktırmadan takımı yeniledi. Müthiş bir stoper buldu. Serdar.... Dikkat çok iyi bir stoper geliyor. Kayseri’ye uygun bir forvet getirildi. Makukula...
Yedi puan fazla topladı
Geçen yıl da bu tip arayışlar vardı ama sakatlık yüzünden gelen isimlerden faydalanamadı. Hedef santrforu olmayınca ilk yarıyı 27 puanda bitirmişti. Toledo’nun alternatifi Hakan’ı takıma monte etti. Fenerbahçe’de demoralize olmuş Gökhan Emreciksin’i kazandı. Furkan diye genç bir yetenek yarattı. Ve geçen yıla göre oranla 7 puan fazla topladı.
Her güzelin bir kusuru olur derler ya, Kayserisporlu oyuncuların sadece lider oldukları maçtan sonra değil 4-5 yıldır maç önü ve sonrasında hakemlerle ilişkilerinde sorun var.
Şampiyonluk tabii ki önemli. Ancak Kayseri merdivenleri yavaş ama emin adımlarla çıkan bir takım görüntüsünde. Bu çıkışta hedefe ulaşılırsa ne ala, ama şimdilik zor...
Bir hocanın takıma en fazla yüzde 10 katkısı vardır derler. Tolunay hoca ile Ertuğrul hocanın performanslarına baktığınızda bunun doğru olmadığı ortaya çıkıyor. Çünkü ikisinin de başarıda etkisi çok yüksek. Türkiye’de, Fatih Terim devrimi ile yerli oyunculara dönüş olmuştur. Şu yazıyı yazdığım sırada Futbol Federasyonu’nun açtığı Pro-Lisans kursundayım. Burada Türkiye’nin en kaliteli 20 hocası ile birlikteyken, sayın Mahmut Özgener’in hâlâ yurt dışında antrenör aramasından rahatsızlık duymaya başladım. Yolunuz açık olsun!
