Büyük futbolculara inanırım. İyi oyuncu çizgisini çoktan aşmış, maçı ve takımı içinde yaşayan oyunculardır bunlar. Herhangi bir zorlu karşılaşma öncesinde, takıma bakıp "Bu maçı kim alır?" sorusuna verdiğiniz cevaptaki isim, büyük oyuncudur.
Alex de Souza da bu kapsama giren önder oyunculardan. Daha önce de koşmuyordu ama topla buluştuğunda farklı olmayı başarıyor, takımı adına üretim yapıyor ve yeteneğini rakip için "tehlike" haline getiriyordu.
Ama bu sezon Alex emekliliğini erken açıkladı.
Yedek kalmayı içine sindiremiyor. Haklıdır. Fakat oynadığında da, kulübede oturan arkadaşından farklı değil.
Alex de Souza da bu kapsama giren önder oyunculardan. Daha önce de koşmuyordu ama topla buluştuğunda farklı olmayı başarıyor, takımı adına üretim yapıyor ve yeteneğini rakip için "tehlike" haline getiriyordu.
Ama bu sezon Alex emekliliğini erken açıkladı.
Yedek kalmayı içine sindiremiyor. Haklıdır. Fakat oynadığında da, kulübede oturan arkadaşından farklı değil.
Bugün, Aykut Kocaman'ı Alex'i oynatmadığı veya oyundan aldığı için eleştirenlerin neredeyse tamamı, geçen sezonları düşünüyorlar. O günlerdeki paslarının olabileceğini umarak, bu fenomenin sahada yer alması gerektiğini savunuyorlar. Doğrudur, beklentiler bunu gerektiriyor. Alex ise bunun farkında olmamayı tercih ediyor.
Bir futbolcunun inişli-çıkışlı zamanları olabilir. Formsuz dönem geçirir, özel hayatı problemlidir. Hele Alex gibi bir "dev" ise bu, herkes onu bekler, desteğini esirgemez. Ama bugün bu ışığı bile vermiyor Alex. Yokmuş gibi davranıyor, bu çelişki içinde herkesi kararsız bırakıyor. En çok da Aykut Kocaman'ı.
Kayseri maçında Alex 15 kere pas istemiş arkadaşlarından, Beşiktaş maçında ise 14... Pazar günü Quaresma topu ayağında 2 dakikadan fazla tutmayı başarmış, Alex ise 2 dakikada bir topu ayağına değdirmiş/buluşmuş. Guti 53 kere gitmiş arkadaşlarının yanına, Niang ise 39... Alex'i 76 dakika oyunda tuttuğu için kızmalı Kocaman'a, oyundan aldığı için değil.
O zaman nasıl bu oyuncuya "büyük" diyeceğiz, "Takımın kaptanı, lideri" yorumunu nasıl yapacağız.
100. yılda gelen son şampiyonlukta, takım zor duruma düştüğünde sahada, Samandıra'da veya soyunma odasında müdahale eden kaptanlar vardı. Ümit Özat, Tuncay Şanlı veya Rüştü Reçber bugünlerde risk alıyor, sorumluluk üstleniyor, gerekiyorsa kavga çıkartıp, takımı motive ediyorlardı. Şimdi; Emre çıkınca, herkesin saklambaç oynadığı bir düzen başlıyor. Bu oyunun başını da kaptan Alex çekiyor. Bugün Alex, Aykut Hoca'ya kızgın olabilir, Alex'e inananlar da eleştirebilir. Ama gerçek şu ki, Aykut Kocaman, "Bu Alex"i oynatarak, efsane oyuncunun geçmişine duyduğu saygıyı gösteriyor.
