Lakabın: Trabzon'da bizim aramızda bir şey vardı; ben kara diye seslenirdim. Onlar da bana Kara diye seslenirdi. Böyle birbirimize Kara Kara Kara dedikçe bütün kulübe yayıldı. Yani artık herkes bana Kara diyor, Burak demiyor. Herkes Kara diyor, Efendim diyorum bakıyorum. Ben de kime Kara diyeceksem; ben de bağırıyorum o da bakıyor. Yani Selçuk’la birbirimize Kara Kara Kara demekten bu büyüdü; yayıldı.